Dobre odchudzanie?

Większość badań klinicznych potwierdza, że odchudzanie to sposób na dłuższe życie i pełną sprawność. Jednak najnowsze badanie przeprowadzone przez amerykańskich naukowców sugeruje coś zgoła innego. Naukowcy twierdzą, że wcześniejsze wyniki badań nie odzwierciedlają prawdziwego życia gdyż przeprowadzono je w warunkach laboratoryjnych, obiekty badań nie były narażone na infekcje na które narażeni są normalni ludzie.

Amerykanie przeprowadzili więc badanie na muszkach owocówkach i przeanalizowali ich żywotność oraz to czy były one zdrowe. Okazało się, że restrykcyjne ograniczanie kalorii nie przynosi tak dobrych efektów jak myślano wcześniej. Ograniczenie kalorii zwiększało ryzyko rozwoju infekcji. Jednym słowem, ograniczenie kalorii osłabia nasz system immunologiczny i zwiększa ryzyko zachorowań, co wcale nie oznacza przedłużenia naszego życia.

Nie oznacza to jednak, że powinniśmy rezygnować ze stosowania zdrowego odżywiania, po prostu we wszystkim wskazany jest umiar.

Pull and Bear

Pull&Bear to jedna z kilku marek, obok na przykład Zara czy Bershka, należącej do hiszpańskiej grupy Inditex. Marka została wprowadzona w 1991 roku i dostępna jest obecnie w całej Europie. To, co wyróżnia Bull&Bear spośród innych marek skierowanych do młodych ludzi, to ubrania projektowane w zdecydowanym miejskim stylu.

Pull&Bear to, poza ciekawymi ubraniami, styl życia oparty na podążaniu za duchem młodości. Czytelny styl casual kierowany jest przede wszystkim do młodych ludzi, pełnych pasji, czerpiących z życia radość.

Pull&Bear proponuje w swoich kolekcjach t-shirty, koszule, spodnie i spódnice. Wszytsko w charakterystycznym dla Pull&Bear stylu – z falbanami, nadrukami czy motywami kwiatowymi. Wiele projektów ubrań w Pull&Bear jest ciekawie asymetrycznych. W sklepach Pull&Bear warto także zwrócić uwagę na oryginalną biżuterię.

Zapalenie spojowek

Zapalenia spojówek dzieli się zasadniczo na trzy duże grupy:

1. Zapalenia spojówek niezakaźne, wśród których wyróżnia się zapalenia spojówek proste i alergiczne.

2. Zapalenia spojówek wywołane zakażeniem, np. bakteryjnym, wirusowym, grzybiczym.

3. Zapalenia spojówek towarzyszące chorobom ogólnym. Występują w przebiegu zespołów skórno-śluzówkowych (np. rumienia wielopostaciowego, ocznej pęcherzycy rzekomej).

Proste zapalenie spojówek

Przyczyną mogą być czynniki różnej natury:

• fizyczne - takie jak światło, wiatr, pył, kurz, mechaniczne drażnienie na skutek nieprawidłowego wzrostu rzęs lub złego ustawienia brzegów powiek,

• chemiczne - dym, pary, gazy o działaniu drażniącym,

• niewyrównanie korekcją wady wzroku, ale również za silne i za słabe szkła korekcyjne lub ich niewłaściwy rozstaw,

• przewlekły brak snu,

• ogólne nerwowe wyczerpanie,

• zespół tzw. suchego oka (niedobór łez).

Proste zapalenie spojówek objawia się zwykle pieczeniem, swędzeniem oczu, lekkim światłowstrętem i łzawieniem.

Ponieważ przewlekłe zapalenie tego typu ułatwia wnikanie czynnika zakaźnego, okresowo mogą występować powikłania zakażeniem bakteryjnym.

Podstawą leczenia niepowikłanego zapalenia prostego jest znalezienie i usunięcie jego przyczyny.

Potówki u niemowląt

Spośród wielu powodów, które mają istotny wpływ na pojawienie się potówek u dziecka można wyodrębnić kilka, ale niewątpliwie głównym jest przegrzanie dziecka. Dlatego też warto jest zasięgnąć kilka ważnych informacji, które nie tylko pozwolą nam właściwe postępować, a także leczyć potówki u noworodka:

Po pierwsze potówki pojawiają się najczęściej, kiedy nasze dziecko jest za ciepło ubrane. Pamiętajmy, że maluszek lepiej znosi za lekkie ubranie niż przegrzanie, które może w ostateczności doprowadzić do choroby. Lepiej dziecko ubrać o jeden kaftanik mniej, który i tak w razie potrzeby można mu założyć. Jednocześnie, nie należy zapominać, że optymalna temperatura w domu nie powinna przekraczać 25 stopni.

Bardzo często troskliwi rodzice otulają maluszka kocykami, myśląc, że jest mu zimno, właśnie takie postępowanie jest głównym powodem do pojawienia się potówek na ciele dziecka. Występują one zazwyczaj na twarzy, szczególnie na zewnętrznych stronach policzków oraz na głowie, karku i pleckach. Potówki powstają bardzo szybko, ale pozbycie się ich nie jest wcale takie proste i bardzo często trwa kilka dni, zanim skóra maluszka odzyska właściwą delikatność.

Poród spózniony

Jeśli poród nie zacznie się w 40 tygodniu lekarz zleca NTS to badanie polegające na monitorowaniu rytmu pracy serca, ruchów dziecka w celu ustalenia czy płód jest prawidłowo dotleniony i czy układ nerwowy prawidłowo reaguje.
Jeśli poród nie postępuje lub zdrowie dziecka jest zagrożone, lekarz wywołuje poród poprzez sztuczne rozerwanie pęcherza owodniowego lub podanie leków.
Jeśli ciążą jest wysokiego ryzyka lub występują inne zagrożenia wykonuje się cesarskie cięcie.
Te kobiety, które wiedzą już wcześniej, że będą miały wykonane cesarskie cięcie mogą wyznaczyć sobie datę zabiegu.

Rozwój noworodka

Zaraz po urodzeniu skóra noworodka zwykle jest pomarszczona, czerwona lub plamista, a oczy niekiedy opuchnięte, ale spokojnie to naturalny objaw u zdrowych dzieci. Skórę po porodzie pokrywa jeszcze maź płodowa (biała substancja ochronna). Dziecko przenoszona ma zwykle skórę suchą i łuszczącą się. Większość dzieci przez kilka pierwszych tygodni ma na skórze ślady plamek, grudek lub rumieni, które znikają po pewnym czasie same bez leczenia. Podczas porodu dziecku odcina się pępowinę pozostała jej część po 7 - 10 dniach usycha i odpada formując pępek. Należy zwrócić szczególną uwagę na to czy pępek nie krwawi i każdą taką sytuację zgłosić lekarzowi lub położnej.

Głowa noworodka
W porównaniu do reszty ciała głowa jest wielka i podłużna ma to związek z przechodzeniem przez kanał rodny, w którym została odkształcona. Objaw wydłużonej głowy zniknie w ciągu jednego do dwóch tygodni. Głowę noworodka tworzą ciemiączka, są to miękkie obszary na głowie dziecka, w których kości czaszki nie są jeszcze zrośnięte. Należy szczególnie uważać na te „miękkie obszary” w pierwszych 6-8 tygodniach do zrośnięcia się tylnego ciemiączka, natomiast większe zrasta się po 18 miesiącach do dwóch lat. Jeśli ciemiączka są zapadnięte może to świadczyć o odwodnieniu dziecka, z kolei jeśli ciemiączka są uwypuklone może to być oznaką zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wówczas natychmiast należy skontaktować się z lekarzem.

Twarz noworodka
Oczy noworodka przychodzącego na świat są zazwyczaj niebieskoszare, jednak kolor zmienia się w ciągu pierwszych kilku miesięcy. noworodek widzi od urodzenia, ale wzrok kształtuje się w pełni w ciągu kilku lat od urodzenia. Istotne dla młodego rodzica jest to, że pociecha może zaraz po urodzeniu zezować i jest to normalne chyba, że zezowanie utrzymuje się do 6 miesiąca, lub zdarza się często. Słuch u noworodka występuje od razu, natomiast reakcje na dźwięk mogą być niezrozumiałe bo dziecko nie potrafi jeszcze rozróżniać dźwięków (rozpoznaje jednak głos matki). Niebezpieczeństwem dla słuchu dziecka mogą być wycieki z ucha, o których należy informować lekarza. Część noworodków rodzi się bez włosów a część je posiada od razu, nie należy się obawiać jeśli włosy noworodka wypadną, bo dzieje się tak zwykle po urodzeniu, a włosy odrosną.

Nieregularny oddech
U noworodków obserwujemy nieregularny oddech zwykle 40-60 oddechów na minutę, jest to u noworodków normalne. Jeśli jednak wargi dziecka zaczynają blednąć lub jego klatka piersiowa nie unosi się przy oddechu, trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Nogi i stopy
Niepokoje rodziców budzi często kształt i ułożenie stóp i nóg dziecka tuż po porodzie. W większości przypadków są to jednak chwilowe odkształcenia związane z porodem i znikają same w miarę rozwoju dziecka, nie wymagają przy tym leczenia. Biodra są badane pod kątem dysplazji lub zwichnięcia stawów.

Odruchy
Noworodki mają pewne odruchy bezwarunkowe. Są to automatyczne reakcje będące odpowiedzią na określony bodziec, mają chronić dziecko i pomagać mu przeżyć. Część odruchów znika bardzo szybko, inne utrzymują się kilka miesięcy. Lekarz bada te odruchy po narodzinach dziecka i na wizytach kontrolnych między 6-8 miesiącem życia. Jeśli jakieś ruchy nie występują lub nie zanikają może to być oznaką uszkodzenia układu nerwowego.

Co to jest HPV

Jak dochodzi do zakażenia wirusem HPV?

Do zakażenia wirusem HPV przede wszystkim dochodzi przez kontakty seksualne. Na tej drodze przekazywanych jest 90% wszystkich zakażeń. Do zakażeń nie dochodzi tylko po odbyciu pełnego stosunku, ale również podczas innych jego form, podczas których dochodzi do kontaktu cielesnego. Wirus HPV uwalnia się ze złuszczonymi komórkami naskórka i nabłonka. W przeciwieństwie do zakażeń wirusem HIV, wirusem HPV nie można zarazić się w kontakcie z krwią. Niekiedy zdarza się, że noworodek zakaża się, podczas porodu przechodzenia przez kanał rodny. Bywa również i tak, że niedbająca o higienie matka zakaża dziecko, przenosząc zakażenie na powierzchni swoich rąk.

Kto powinien się szczepić przeciwko wirusowi HPV?

Towarzystwa medyczne zalecają szczepienia dziewcząt różnych przedziałach wiekowych między 11 i 18 rokiem życia.
Szczepionka przeciwko dwóm typom wirusa HPV, czyli 16 i 18 jest wskazana dla dziewcząt kobiet od 13 do 25 roku życia. Szczepienie przeciw czterem typom wirusa, czyli 6,11,16 i 18 jest wskazane dla dzieci również chłopców, ponieważ ma ona chronić przez brodawkami płciowymi i zaleca się ją dla dzieci od 9 do 15 roku życia oraz dla kobiet od 16 do 26 roku życia.

Dlaczego szczepienia zaleca się młodym osobom?

Szczepienie przynosi najlepsze efekty profilaktyczne wówczas, gdy ciało dziewcząt chłopców nie zetknie się jeszcze z wirusem HPV, czyli przed rozpoczęciem życia seksualnego. Jednak warto szczepić się również po jego rozpoczęciu, ponieważ nie oznacza to, że po inicjacji seksualnej doszło do zakażenia. Rzadko zdarza się, aby osoba zetknęła się na początku swego życia seksualnego ze wszystkimi typami wirusa.

Czy jeśli się zaszczepię zwolni mnie to z obowiązku robienia cytologii?

Wykonanie badania cytologicznego po zaszczepieniu się jest nadal bardzo konieczne. Należy pamiętać ze szczepionki zapobiegają wywołanym przez typy 16 i 18 wirusa HPV, które SA związane z powstaniem 70% raków szyjki macicy. Niestety pozostaje ograniczony, ale zarazem istotny margines przypadków raka, przed którymi szczepionka nie jest w stanie zabezpieczyć. Ponadto, szczepionka nie ma działania leczniczego, leczniczego nie można wykluczyć, iż przed szczepieniem doszło już do zetknięcia się z wirusem HPV 16 lub 18 albo z innymi typami wirusa niż te, przeciwko którym skierowana jest szczepionka.

Czy warto przed szczepionką wykonać test na obecność DNA wirusa HPV?

Przed podaniem szczepionki nie są wymagane żadne wstępne badania, w tym badanie DNA HPV. Przyjęcie szczepionki przeciwko wirusowi HPV to znakomita okazja do wykonania badania cytologicznego. Dziewczynki mogą zostać zbadana przez lekarza pediatrę lub rodzinnego i za zgoda rodziców podjąć decyzję o ewentualnym szczepieniu.

Jakie są objawy zakażenia wirusem HPV?

Wszystkie zakażenia HPV HIV początkowej fazie przebiegają bezobjawowo. Większość nich ustępuje samoistnie w okresie od 6 do 12 miesięcy. Problem w tym, że lekarze nie są wstanie przewidzieć, które osoby zwalczają zakażenie zanim spowoduje ono rozwój zmian przednowotworowych wykrywanych podczas badania cytologicznego. Jednak na sromie tego typu zmiany SA łatwiejsze do zauważenia. Nawet, jeśli wirus HPV nie daje żadnych objawów, może być on dalej z łatwością przenoszony a partner osoby zakażonej może ulec zakażeniu. Takie zakażenie to postać utajona lub subkliniczna.

W miejscu gdzie doszło do zakażenia wirusem HPV niskiego ryzyka, czyli typem 6 i 11 możliwe jest pojawienie się brodawek na zewnętrznych narządach płciowych lub w okolicach odbyty w kilka tygodni lub miesięcy po kontakcie seksualnym z osobą zakażanoną.

Czy każde zakażenie wirusem HPV prowadzi do rozwoju raka szyjki macicy?

Nie, jednak spośród 100 typów wirusa HPV kilkanaście stwarza takie ryzyko. Najgroźniejsze typy wirusa HPV to typ 16, 18, 31 i 45. Zdecydowana większość zakażeń HPV jest krótkotrwała. Dzięki mobilizacji układu odpornościowego organizm pozbywa się zakażeń. Natomiast kobiet o obniżonej odporności i z innych jeszcze dziś niewiadomych powodów, może dojść do zakażenia przewlekłego, które w ostateczności może doprowadzić do rozwoju raka. Ryzyko rozwoju raka szyjki macicy przy istniejącym zakażeniu HPV dodatkowo zwiększają między innymi takie czynniki jak długoletnia antykoncepcja hormonalna trwająca od 5 do 10 lat, palenie tytoniu czy inne zakażenia przenoszone drogą płciową.