Odżywianie niemowlaka

Czy wiecie dokładnie jak powinno wyglądać odżywianie waszego nowonarodzonego dziecka? Bardzo ważne jest, by dokładnie przeanalizować co, kiedy i dlaczego powinno jeść wasze Maleństwo.

Pierwsze miesiące życia, czyli mleko mamy jest najlepsze
Twój organizm produkuje pokarm, który ma wszelkie niezbędne do zdrowego wzrastania substancje odżywcze. Nie martw się, że dziecko będzie jadło cały czas to samo Jemu to bardzo smakuje, a co więcej - dostaje od Ciebie ciepło i czułość. Czego więcej chcieć?

Miesiąc szósty, czyli przełom żywieniowy
Nadchodzi czas na urozmaicanie menu waszego dziecka. Dobrym początkiem może być papka jarzynowa, a następnie zupka jarzynowa z gotowanym mięsem (bez wywaru). Warto zaproponować także bezglutenowy kleik zbożowy oraz przecierowy sok owocowy. Niektóre dzieci od pierwszej chwili zajadają się nowościami kulinarnymi, inne długie tygodnie próbują zaakceptować nieznany smak. Uzbrójcie się więc w cierpliwość. Złota zasada: „nic na siłę”- w tym przypadku się w 100% sprawdza!

Miesiąc siódmy i ósmy, czyli poszerzanie menu
Waszemu Maluchowi coraz więcej rzeczy zaczęło odpowiadać! Oczy i serca się radują, jak maleńkie usteczka próbują zjadać wszystko, co mu podacie. Mleko pochodzące od mamy jest pyszne, ale warto sprawdzić czy kaszka (kleik bezglutenowy) i odrobiona żółtka nie smakują równie wspaniale?

Miesiąc dziewiąty i dziesiąty, czyli dogadzamy kubkom smakowym
Jeżeli dziecię rozwija się prawidłowo, to prawdopodobnie jest coraz ciekawsze świata. Obserwuje uważnie co się dzieje, także na stole, przy posiłkach. Zaczyna się nudzić dotychczasowymi daniami. Chce czegoś więcej! Miłym urozmaiceniem są chrupki kukurydziane i biszkopty (bezglutenowe). Kubki smakowe waszej Pociechy uczą się odróżniać smaki! Stopniowo można też rozbudowywać obiad dziecka, do dwóch dań (np. zupka i jarzynki z mięsem gotowanym), a także proponować mu więcej produktów zbożowych (w tym glutenowych): kaszki, kleiki, bułki, chleb, sucharki.

Miesiąc jedenasty i dwunasty, czyli Wasze dziecko decyduje co je
Nastał czas, kiedy Dziecko poznało na tyle dużo potraw, by miało prawo do decydowania: co mu smakuje, a co nie. Jest to jeden z trudniejszych momentów, szczególnie dla początkujących Mam, z troski bowiem trudno zaakceptować, że Maluch czegoś nie chce zjeść. Zaczynamy się martwić, że może jest chory albo że zachoruje jak nie zje... Prawda jest taka, że wasza Pociecha poczuła się ekspertem kulinarnym i zaczęła z wami dialog. Warto czasem wysłuchać co dziecko ma do „powiedzenia”. Organizm dziecka podpowiada mu, co w danym momencie jest potrzebne do zdrowego życia. Nie martwcie się więc zbytnio o to, ile i co wasze Dziecko pragnie zasmakować. Zaufajcie mu troszkę, nie wmuszając kolejnej łyżeczki jarzynek „za mamusię”.

Posłowie, czyli powtórzmy najważniejsze kwestie
Jak widzicie, Drogie mamy - dziecko w pierwszym roku życia potrzebuje przede wszystkim waszego ciepła i zdrowia! Mleko pochodzące z Waszego organizmu jest najlepsze. Zaleca się, by przez pierwsze 6 miesięcy Wasze niemowlęta były karmione wyłącznie piersią. Dla uściślenia: Pierwsze 6 miesięcy życia liczy się do końca pierwszego półrocza, a więc do 180 dnia życia dziecka. Naturalny pokarm jest najzdrowszy, jeśli jednak chcesz podać dziecku jakiś inny produkt - najlepiej skonsultuj to z lekarzem. Pamiętaj, że posiłki uzupełniające (jak sama nazwa wskazuje) - szczególnie w czasie pierwszych 6 miesięcy życia dziecka - nie powinny zastępować karmienia piersią, lecz je uzupełniać, dlatego dobrze by były oferowane po, a nie przed karmieniem piersią.

Nowe smaki, czyli kilka słów o pokarmach uzupełniających
Przez całe dwanaście miesięcy Wasze dziecko poznawało sporo nowych smaków. Niektóre na pewno bardzo mu smakowały, inne mogły nie cieszyć się wielkim uznaniem. Wynika to z wielu czynników, np. z zapotrzebowania organizmu na konkretne substancje odżywcze, z nietolerancji pokarmowych, z monotonii... Dobra rada: uzbroić się w cierpliwość i bacznie obserwować szybko rosnącego członka rodziny. W przypadku niepokojących zachowań czy reakcji, zawsze można udać się do lekarza i przebadać Niejadka.

Drogie Mamy, zwracajcie także uwagę, by składnikiem tłuszczowym zup jarzynowych było dobrej jakości masło, oliwa z oliwek lub bezcukrowy olej rzepakowy. Produkty zbożowe powinny być wzbogacane w żelazo, a konsystencja jarzyn i mięsa ma stymulować żucie pokarmu. W ten sposób dziecko wzmacnia sobie ząbki, wyrabia dziąsła, by w przyszłości nie miało problemów ortodontycznych, a przede wszystkim nie połyka za dużych kawałków, które mogłyby mu utkwić w przełyku!

Korekcja odstających uszu

Zabieg korekcyjny uszu ma na celu poprawienie wyglądu uszu poprzez ustawienie małżowiny usznej i ewentualne wymodelowanie niewykształconych elementów chrząstki.

Krótki czas trwania zabiegu, brak potrzeby hospitalizacji, bezbolesny przebieg zabiegu oraz szybki powrót do normalnego funkcjonowania powodują, iż zabieg ten wykonywany jest bardzo często nie tylko przez osoby dorosłe, ale również młodzież i dzieci.

Zabieg ten jest jednym z krótszych i polega na wykonaniu odpowiedniego nacięcia za małżowiną uszną tak, aby odsłonić chrząstkę a następnie po odpowiednim ścieńczeniu chrząstki odpowiednio ją wymodelować, zakładając szwy niewchłanialne.

Bardzo ważne jest w tym momencie operacji odpowiednie wymodelowanie chrząstki, aby od przodu była półokrągła i bez śladów zagięć, żeby nie budziło to podejrzeń o zabieg korekcyjny ucha. Mówiąc inaczej, aby uszy wyglądały tak, że nie były operowane.

Przy końcu operacji zakłada się szwy niewchłanialne za uchem w miejscu nacięcia i zakłada się opatrunek na 7 dni. Po tym okresie ściąga się szwy. Efekt wykonanego zabiegu jest bardzo dobry i pozostaje na całe życie.

W pierwszych czterech tygodniach zalecane jest zwracanie szczególnej uwagi na siebie mimo braku objawów świadczących o niedawnym zabiegu, należy unikać skrajnych warunków atmosferycznych, przeciągów oraz nadmiernego forsowania się. Zalecany jest spokój, aby umożliwić szybkie gojenie. Należy również unikać nasłonecznienia, solarium i sauny.

Zgodnie z zaleceniami chirurga plastyka, szwy oraz opatrunek usuwa się po 7 dniach. Można to zrobić w miejscowym gabinecie wskazanym przez lekarza rodzinnego.

Niechciana ciąża... Co dalej?

POMOC INSTYTUCJI
Poszukują pomocy w Domu Samotnej Matki, Centrum Pomocy Rodzinie lub Ośrodku Adopcyjno-Opiekuńczym. Instytucje te wspierają matki lub rodziny biologiczne w rozwiązywaniu ich problemów:

• oferują pomoc materialną i poradnictwo psychologiczne, pedagogiczne i prawne, w okresie ciąży i po urodzeniu,
• dają schronienie kobietom spodziewającym się dziecka, w czasie ciąży oraz po urodzeniu,
• starają się przywrócić możliwość wychowywania dzieci w rodzinach biologicznych,
• jeśli nie jest to możliwe i taka jest decyzja rodziców, instytucje pomagają szukać innych rozwiązań:

RODZINA ZASTĘPCZA SPOKREWNIONA
Rodzice biologiczni mogą znaleźć wśród swoich bliskich osobę (np. matkę, siostrę, kuzynkę), która zaopiekuje się Ich dzieckiem przez pewien czas, jako rodzina zastępcza spokrewniona.

RODZINA ZASTĘPCZA NIESPOKREWNIONA
Rodzice mogą zdecydować, aby Ich dziecko było umieszczone w rodzinie zastępczej u obcych ludzi (rodzina zastępcza niespokrewniona), np. w Pogotowiu Rodzinnym (do roku czasu). Rodzice mogą odwiedzać dziecko, a jednocześnie wykorzystać ten czas na uregulowanie swojej sytuacji rodzinnej czy materialnej.

ADOPCJA
Matki mogą oddać dziecko do adopcji za pośrednictwem szpitala gdzie rodziły lub kontaktując się z Ośrodkiem Adopcyjno-Opiekuńczym (OAO). Następnie zrzekają się praw rodzicielskich do dziecka w sądzie, po upływie 6 tygodni od urodzenia. Takie postępowanie daje dziecku szansę na natychmiastową adopcję. OAO pomagają w procedurze prawnej, zmierzającej do ustanowienia nowej rodziny dla dziecka. Ponadto dobierają, sprawdzają i przygotowują odpowiednich kandydatów na rodziców adopcyjnych i zastępczych.

ADOPCJA ZE WSKAZANIEM
Oddając dziecko do adopcji, rodzice biologiczni mogą, w wyjątkowej sytuacji, wskazać rodziców adopcyjnych.

PLACÓWKA
Rodzice mogą napisać podanie o przyjęcie dziecka do Placówki, np. do Domu Dziecka dla Małych Dzieci.

ABORCJA
Aborcja to dramat przerwanego życia. To dramat matki i całej rodziny. Depresja, popadanie w nałogi, myśli samobójcze, powikłania po dokonanej aborcji - to tylko nieliczne z wielu dolegliwości obserwowanych u kobiet, które usunęły ciążę. Aborcja jest rodzajem przemocy wobec siebie. Jest wbrew naturze i szkodzi kobiecie.

Objawy ciąży

Jednym z pierwszych objawów jest oczywiście (chociaż nie zawsze) zatrzymanie miesiączki. Jeśli okres spóźnia się już kilka dni, a żadne środki antykoncepcyjne nie były stosowane, można zacząć podejrzewać ciążę. Nie panikuj! Brak miesiączki nie musi oznaczać ciąży. Okres spóźnia się z wielu różnych powodów, takich jak stres, przemęczenie, choroby....

Około ósmego tygodnia piersi stają się bardziej wrażliwe, bolesne, staję się także pełniejsze, a dookoła brodawek powstają niewielkie guzki, które są ujściami gruczołów łojowych. W tym okresie macica jest już powiększona mniej więcej do rozmiaru pomarańczy. Dziecko, które w niej już „zamieszkało” ma ok. 4,5 cm!

Na początku ciąży zmieniają się też narządy płciowe, stają się sine i „rozpulchnione”. Jeżeli nastąpiło zapłodnienie, to temperatura ciała w czasie spodziewanego terminu miesiączki zwiększa się o jakieś 6-10 kresek.

U niektórych kobiet w pierwszych tygodniach ciąży pojawiają się przebarwienia skórne – na wargach sromowych, brodawkach, linii biegnącej od pępka do spojenia łonowego, mogą pojawić się także przebarwienia na twarzy.

Bardzo charakterystycznym objawem ciąży są też poranne nudności, a nawet wymioty, które ustępują po 14, 16 tygodniach, a rozpoczynają się już ok. 2 tygodniq od zapłodnienia. Może pojawić się także nadmierne wydzielanie śliny, a wiele kobiet skarży się także na nieprzyjemne zaparcia