Napady padaczkowe w mózgowym porażeniu dziecięcym

W zasadzie w każdej formie klinicznej mózgowego porażenia dziecięcego mogą występować napady padaczkowe. Istnieją jednak wyraźne różnice zarówno w częstości występowania, jak i w ich rodzaju, co jest w dużej mierze zależne od obrazu choroby oraz od stopnia dojrzałości układu nerwowego chorego dziecka. U dzieci młodszych, tj. w okresie niemowlęcym i rzadziej już poniemowlęcym, występują napady skłonów (zespół Westa). Janz (1969) sugeruje, że współistnienie zespołu Westa z mózgowym porażeniem dziecięcym, a zwłaszcza z najcięższą jego postacią, tj. obustronnym porażeniem połowiczym, wskazuje na wczesne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego (do 4 miesiąca życia płodowego). Wiszczor--Adamczyk (1971) podaje, że w obserwowanej grupie 112 dzieci, po 5 latach od wystąpienia pierwszych napadów skłonów, V_s tych dzieci z różnych przyczyn zmarła, u ^J/_s ustąpiły napady, u V₅ utrzymują się nadal napady skłonów, a u ¹/₅ wystąpiły inne rodzaje napadów. U większości omawianych przez autorkę dzieci rozpoznano różne postaci kliniczne mózgowego porażenia dziecięcego. W dalszych okresach życia napady skłonów w ok. 20% przypadków przechodzą w zespół Lennoxa i Gastauta (Wiszczor-Adamczyk, 1971; Michałowicz, 1976; Michałowicz i Wiszczor-Adamczyk, 1976). W opinii Jankowicz (1967) najrzadziej występują napady padaczkowe w postaci mieszanej (15%), a następnie w postaci pozapiramidowej (w 18%) oraz diplegicznej (w 18%) mózgowego porażenia dziecięcego. Znacznie częściej występują one w postaci hemiplegicznej (w 44%), tetraplegicznej (w 39%) i w postaci nie-sklasyfikowanej (42,5%). Zdaniem autorki rzadsze występowanie napadów padaczkowych w postaciach: mieszanej, pozapiramidowej i diplegicznej przemawia za przewagą istniejących zmian podkorowych, w postaci tetraplegicznej i hemiplegicznej zaś za dominacją zmian w korze mózgowej. Należy podkreślić, że na ogół panuje zgodność co do poglądu, że uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego ze szczególnym zajęciem ośrodkowego neuronu ruchowego w sposób szczególny sprzyja występowaniu napadów drgawkowych (padaczkowych). Traczyńska-Kubin (1975) podaje, że na podstawie obserwacji 177 dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym można sądzić, iż napady drgawek występujące we wczesnych okresach życia i z dużą częstością dotyczyły głównie dzieci, u których do uszkodzenia mózgu doszło prawdopodobnie w okresie płodowym. Natomiast u dzieci, u których uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego nastąpiło w czasie nieprawidłowego porodu, pierwsze napady drgawek występowały w późniejszych okresach (nawet w 3—4 roku życia). Na podstawie powyższych spostrzeżeń można wnioskować, że uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego powstałe w okresie porodowym mają tendencję do wyrażania się napadami padaczkowymi w późniejszych okresach rozwoju dziecka.
Źródło:

1. Reumatyzm
2. Uczniowie z mózgowym porażeniem dziecięcym : osiągnięcia edukacyjne / Magdalena Loska. - Warszawa : Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, cop. 2005
3. Tabletki na odchudzanie